Krótko o Sudetach

Jednym z ciekawszych łańcuchów górskich, który znajduje się między innymi na terenie Polski są Sudety. Swoim zasięgiem obejmują teren ciągnący się od Doliny Łaby aż do Bramy Morawskiej. Najwyższym wzniesieniem jest oczywiście Śnieżka, na której szczycie znajduje się budynek słynnego obserwatorium astronomicznego. Sudety dzielą się na cztery części. Wyróżnia się więc Sudety Zachodnie, Sudety Środkowe, Sudety Wschodnie oraz Przedgórze Sudeckie. Ta ostatnia część przez wielu nie jest wyróżniana jako oddzielna, a wchodząca w skład Sudetów Środkowych. Bardzo często można spotkać się także z terminem Wysokie Sudety, które używane dla określenia najwyższych masywów tych gór, czyli Karkonoszy, Masywu Śnieżnika oraz Wysokiego Jesionika. Pod względem geologicznym Sudety podzielone są na dwie części: zachodnie oraz wschodnie. W budowie geologicznej tych gór występują następujące grupy skał: magmowe, osadowe oraz metamorficzne. Sudety zaliczają się do tak zwanych gór zrębowych, czyli takich, które powstały dzięki naprężeniom obecnym w skorupie ziemskiej.

O Górach Izerskich

Z zachodniej części Sudetów odnajdziemy Góry Izerskie, które leżą zarówno na terenie Polski, jak i Czech. Wszystkie grzbiety górskie, które zaliczane są do Gór Izerskich przebiegają z północnego zachodu na południowy wschód. Pasmo to wyróżnia się szczytami o niezbyt dużej wysokości. Ich cechą charakterystyczną jest także małe nachylenie co sprawia, że góry te nie są trudne do zdobycia. Góry Izerskie wchodzą w skład tak zwanego bloku karkonosko – izerskiego. W budowie geologicznej tego miejsca dają się wyróżnić gnejsy, łupki łyszczykowe oraz granitoidy. Skałą, która spotykana jest w Polsce tylko na terenie Gór Izerskich jest gnejs oczkowy. Jego cechą charakterystyczną jest jasne oczko, które znajduje się w ciemnej skale. Góry Izerskie to miejsca obfitujące w torfowiska, które powstały na skutek spłaszczenia wierzchowinowego. Na ich terenie znajduje się wiele unikatowych gatunków roślinnych, które postanowiono objąć ochroną. W tym celu utworzono na tym obszarze rezerwat przyrodniczy Torfowiska Doliny Izery.

Najwyższe pasmo Sudetów

Najwyższym pasmem Sudetów są oczywiście Karkonosze, które obejmują swoim zasięgiem obszar około siedemdziesięciu kilometrów. Ciekawostką jest fakt, że to właśnie głównym grzbietem tych gór przebiega granica między Polską a Czechami. Najwyższym wzniesieniem Karkonoszy jest Śnieżka, która wznosi się na wysokość 1602 metrów nad poziomem morza. Wielkim atutem tego szczytu jest widoczność, która przy dobrej pogodzie sięga nawet dwustu kilometrów. Góra ta zbudowana została ze skał metamorficznych, które są efektem przemian łupków pod wpływem działania magmy granitowej. Karkonosze zwracają uwagę przede wszystkim licznymi formami skalnymi, które są najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu tego miejsca. Szacuje się, że na terenie Karkonoszy można wyróżnić około stu pięćdziesięciu skał, które tworzą większe grupy. Do tego dochodzą jeszcze pojedyncze skałki rozsiane w różnych miejscach. Najwyższą formacją skalną jest Pielgrzym, który wznosi się na wysokość aż dwudziestu pięciu metrów.

Pasmo Karpat Wschodnich

Pomiędzy Przełęczą Łupkowską a Przełęczą Wyszkowską położone jest Bieszczady, które dzielą się na wschodnie oraz zachodnie. To górskie pasmo wchodzi w skład Karpat Wschodnich. Najwyższy szczyt Bieszczad położony po polskiej stronie to Tarnica, która wznosi się na wysokość 1346 metrów nad poziomem morza. Bieszczady są miejscem niezwykle bogatym we florę i faunę, której na terenie Polskie nie można spotkać nigdzie indziej. Wprawione oko jest w stanie dostrzec tutaj żubry, jelenie, żbiki, dziki oraz niedźwiedzie. Na uwagę zasługują naturalne lasy bukowe, które porastają stoki Bieszczad. To właśnie za ich sprawą żyje tutaj tak wiele rzadkich, a często już nawet ginących gatunków zwierząt. Bieszczady zaliczają się do gór, które zbudowane są ze skał osadowych: piaskowców oraz łupków, które ułożone są naprzemiennie. Taki układ skalny określa się mianem fliszu. Cechą charakterystyczną tego pasma górskiego jest tak zwane rusztowe ułożenie grzbietów. Szczyty Bieszczad porozdzielane są dolinami, w których płyną liczne rzeki oraz niewielkie potoki.

Góry ze zjawiskiem rozrogu

Wśród chętnie odwiedzanych przez turystów polskich gór znajdują się między innymi Gorce. Jest to niewielkie pasmo górskie, które położone jest w Karpatach Zachodnich. Są to jedne z nielicznych polskich gór, w których występuje zjawisko rozrogu. Polega ono na rozchodzeniu się szczytów od najwyższego wzniesienia, które stanowi punkt centralny. Rozrogiem jest tutaj Turbacz, który wznosi się na wysokość 1310 metrów nad poziomem morza. Ciekawostką jest jednak fakt, że wiele źródeł podaje iż góra ta jest nieco wyższa i mierzy 1314 metrów. Gorce wyróżniają się niezwykle łagodnymi szczytami, które swoim kształtem przypominają porośnięte lasem kopuły. Znajdziemy w nich jedenaście dużych dolin, z których aż pięć znajduje się pod Turbaczem. Cały masyw Gorców tworzy tak zwany flisz karpacki. Gorce to miejsce idealne dla miłośników flory i fauny. Spotkać można tutaj takie rzadkie rośliny, jak irgę czarną, dzwonek piłkowaty oraz turzycę obłą. Uważni obserwatorzy być może dostrzegą na stokach Gorców niedźwiedzia brunatnego oraz orła przedniego.

Szukaj

Kategorie

Partnerzy

Chmura Tagów

Archiwa